Postawy Polaków wobec krzywdzenia dzieci i kampanii "Dzieciństwo bez przemocy" - badanie przeprowadzone przez OBOP

   W listopadzie 2001 roku OBOP przeprowadził na zlecenie Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych badanie na 1.116-osobowej próbie Polaków powyżej 15. roku życia. Celem sondażu było uzyskanie informacji na temat:

Powszechność zachowań rodziców wobec dzieci:
   Ponad połowa polskiego społeczeństwa (54%) dopuszcza kilkakrotne uderzenie dziecka pasem, 43% Polaków sprzeciwia się takim zachowaniom. 77% badanych uznaje za dopuszczalne krzyki i groźby wobec dzieci, a 85% kilkakrotne uderzenie dziecka ręką w pupę. 60% ankietowanych twierdzi, że nic nie usprawiedliwia policzkowania dziecka.

Jednocześnie Polacy obserwując rodziny z najbliższego otoczenia dostrzegają, że:

   Problem złego traktowania dzieci przez rodziców w rodzinach ze swojego najbliższego otoczenia dostrzega niewielka część badanych. 14% dostrzega przejawy psychicznego krzywdzenia dzieci - poniżanie i wyśmiewanie, a 23% spotyka się ze stosowaniem kar fizycznych (4% zdecydowanie "tak", 19% - raczej "tak").

Opinie Polaków na temat wychowywania dzieci:

• 44% respondentów zgadza się z przekonaniem, że "dziecko jest własnością rodziców i tylko oni mogą o nim decydować".
• 24% twierdzi, że dziecko powinno bać się rodziców i że bez bicia dziecka się nie wychowa.
• 30% badanych jest zdania, że "surowe traktowanie dziecka przez rodziców hartuje dziecko i wychodzi mu na dobre".
• 27% zgadza się ze stwierdzeniem, że dziecko jest odpowiedzialne za kary fizyczne, które je spotykają.
• 47% wyraża przekonanie, że są sytuacje usprawiedliwiające stosowanie kar fizycznych w procesie wychowywania dzieci i prawie tyle samo (48%) twierdzi, że nic nie usprawiedliwia takich zachowań.

Dane wyraźnie pokazują, że w czasie trwania kampanii nastąpiły zmiany opinii Polaków dotyczących wychowywania dzieci. Na początku 2001 roku 52% dorosłych uważało, że dziecko jest własnością rodziców (44% w listopadzie 2001), a 34% było zdania, że powinno bać się rodziców (24% w listopadzie 2001). Wyraźnie wzrosła jednak liczba osób, które uważają, że "surowe traktowanie dzieci wychodzi im na dobre" - 23% na początku 2001 roku, 30% w listopadzie 2001.

Granice przemocy - opinie badanych

• Zdaniem 43% badanych nie jest przemocą werbalną agresja dorosłych wobec dziecka - odwoływanie się do krzyków i gróźb. 39% nie uznaje za przemoc uderzenia dziecka ręką w pupę. 18% respondentów uważa, że bicie dziecka pasem nie jest przemocą, tyle samo nie uznaje za przemoc policzkowania dziecka.
• Uznanie określonego postępowania dorosłego wobec dziecka za przemoc nie jest tożsame z jednoznacznym potępieniem takiego zachowania przez badanych. Nawet przemoc może być w pewnych okolicznościach usprawiedliwiona. 46% badanych uznaje, iż klapsy wprawdzie są przemocą, ale można je w pewnych sytuacjach usprawiedliwić; 36% badanych jest takiego samego zdania w odniesieniu do bicia dziecka pasem, a 34% w odniesieniu do krzyków i gróźb wobec dziecka.
• Za przemoc, wobec której nie ma żadnego usprawiedliwienia najczęściej uznawane jest policzkowanie dziecka (60%) i bicie pasem (43%).

• 2/3 Polaków powyżej 15. roku życia (75%) deklaruje, że zauważyło, iż w Polsce prowadzona była kampania przeciw krzywdzeniu i zaniedbywaniu dzieci pod hasłem "Dzieciństwo bez przemocy".
• 95% badanych uznało, że kampania była potrzebna.

  Postawy Polaków dotyczące przemocy wobec dzieci i kampanii "Dzieciństwo bez przemocy" - pełna wersja (format Word 97)

[ wróć ]

Copyright 2001 by Biuro Kampanii "Dzieciństwo bez przemocy"